Жаһандық энергияға сұраныс 2060 жылға қарай 60%-дан астам өсуі мүмкін, негізінен дамушы елдердегі қарқынды экономикалық даму арқасында. S&P Global-дың жаңа есебіне сәйкес, бұл әлемдік тұтынуға тағы бір Қытайды қосумен салыстыруға болады. Бразилия, Үндістан, Нигерия және Индонезия сияқты елдер қарқынды экономикалық өсумен қатар жүру үшін энергетикалық инфрақұрылымды және импортты белсенді түрде кеңейтуде.
Дамушы экономикалардың көшбасшылары жаңартылатын энергия көздерінің қуатын арттыруға бағытталған мақсатты шаралар қабылдауда, алайда S&P Global пікірінше, өсіп келе жатқан сұранысты қанағаттандыру кешенді тәсілді талап етеді. «Бұл сұраныстың өсуі әртүрлі энергия көздері арқылы қанағаттандырылады, – деді S&P Global вице-төрағасы Дэн Йергин. – Жаңартылатын көздер маңызды рөл атқарады. Мүмкін, қазір көмір көбірек болады... ал мұнай мен газ сұраныс көрінісінің бір бөлігі болып қала береді, көпшіліктің ойлағанынан ұзағырақ».
Дамушы экономикалар қазірдің өзінде энергия ауысымының жаңа бейнесіне айналды. 2025 жылдың соңына қарай Африка, Азия және Латын Америкасының дамушы нарықтарының 63%-ы АҚШ-қа қарағанда күн энергиясынан көбірек электр энергиясын алды. Бразилия, Чили, Сальвадор, Марокко, Кения және Намибия әлемнің ірі экономикаларын таза энергияға көшу бойынша басып озды. Мұнда Қытайдың рөлі айтарлықтай болды – таза энергия инфрақұрылымының ең ірі өндірушісі, оның арзан технологиялары күн қуатын орнатуды жеделдетті, ал Ормуз бұғазының жабылуынан туындаған мұнай мен газ нарықтарындағы тұрақсыздық елдерді баламалы көздерге итермеледі.
Сонымен қатар, дамушы экономикалар олар «қазба отыны кезеңінен» өтіп, бірден 100% жаңартылатын энергияға көшеді деген күтілімдерге қарсы тұрады. Бай елдер кедейлерде декарбонизацияны қаржыландыруға уәде берді, бірақ климаттық қаржыландыру тарихы орындалмаған уәделерге толы. «Дамушы экономикалар өздерінің энергетикалық жүйелерін дамыту үшін жаңартылатын энергия көздері арзандағанша күте алмайды», – деп атап өтті Energy for Growth Hub атқарушы директорының орынбасары Кэти Аут.
Оның айтуынша, энергияға сұраныстың өсуі жалпы алғанда дамушы елдерге оң әсер етеді, өйткені бұл экономикалық даму, табыстардың өсуі және жұмыс орындарын құрумен байланысты. «Қазір Либерияның орташа тұрғыны жылына менің тоңазытқышымнан аз электр энергиясын тұтынады. Сондықтан энергетикалық кедейліктің ауқымы көптеген америкалықтардың елестетуінен әлдеқайда нашар», – деді Аут. Бұл дәлел жасанды интеллекттің дамуына байланысты дамыған елдерде энергияға сұраныстың және көміртек ізінің жақында күрт өсуі аясында одан да сенімдірек болады.
Ұқсас мақалалар
